Kvikmyndir og þættir

Þá er komið að því að gera upp og fara yfir hvað hefur verið fjallað um. Til að byrja með skulum við rifja upp hvert markmiðið var:

“Í bloggfærslunum mínum ætla ég að fjalla um nýjar kvikmyndir og þætti. Farið verður yfir það í stuttu máli um hvað umfjöllunarefnið hverju sinni er og hverjir leika.”

Þetta sýnist mér hafa tekist ágætlega þrátt fyrir að bíómyndirnar hafi skipað mun veiga meiri sess hér. Allt í allt hef ég skrifað um 13 bíómyndir og 1 þáttaseríu. Það vildi reyndar ekki betur til en svo að þáttaseríunni (Rome) var frestað og þurftu framleiðendurnir að hraðsjóða enda á seríuna sem bitnaði mjög á gæðum síðasta þáttarins.

Bíómyndirnar voru hinsvegar margvíslegar og fjölbreyttur leikarahópur á bak við þær. Sá leikari sem ég man eftir að hafi leikið í meira en einni af þessum myndum er “Ben Stiller” sem lék bæð aðalhlutverk í myndinni “Night at the Museum” og géstahlutverk í myndinni “Tenacious D in :The Pick of Desteny”. Af þessum 13 bíómyndum mundi ég segja að þrár þeirra hafi verið slakar (The Sentinel, The New World og Happy Feet), fimm þeirra verið miðlungs (Monster Hous, My Super Ex-Girlfriend, The Devil Wears Prada, Tenacious D in: The Pick of Destiny og TMNT), ein nokkuð góð (Night at the Museum) og fjórar mjög góðar (Pan’s Labyrinth, 300, The Illusionist og Stranger than Fiction).

Þegar hörft er yfir leikarahópinn mundi ég segja að “Ivana Baquero” úr “Pan’s Labyrinth”, “Gerard Butler” úr “300″, “Will Ferrell” úr “Stranger than Fiction” og “Edward Norton” úr “The Illusionist” hafi átt stærstan leiksigur af leikurunum úr þessum hópi. Hins vegar spyr maður sig hvort að “Ben Stiller” sé að missa hæfileikana því myndirnar með honum eru farnar að dala. Mér fannst samt afskaplega vænt um að fá að sjá “Dick Van Dyke” aftur á hvíta tjaldinu. Einnig er ég farinn að efast um að “Jack Black” verði nokkurtíman virkilega góður aðalleikari þrátt fyrir ótvíræða hæfileika í aukahlutverkum. “Kiefer Sutherland” var ekki að standa sig í “The Sentinel” og var þar einskonar bónus útgáfa af “Jack Bauer”. Ekki er heldur hægt að hrósa “Michael Douglas”, meðleikara hans, sem mér finnst alltaf vera fastann í sömu persónunni.

Af leikstjórum og handritshöfundum er það að segja að ég held að “Terrence Malick” ætti að hætta að leikstýra og fara að mála. Ég bíð alltaf spenntur eftir verkum “Guillermo del Toro” því þar er alltaf eitthvað á ferð fyrir augað þó að söguþráðurinn sé oft ekkert sérlega þykkur. Einnig virðist allt verða að gulli sem “Frank Miller” snertir þessa dagana þannig að ég bíð bara spenntur eftir því hvað kemur næst og hlakka til að sjá hvort hann nái að halda sér á floti áfram. “George Miller” ölli mér vonbrigðum með “Happy Feet” og ætla ég að vona að hann gefi eitthvað betra frá sér næst. Svo vil ég enda á að minnast á “Marc Forster” sem er sífellt að vaxa í áliti hjá mér. Ég mun fylgjast grant með honum í framtíðinni.

Eins og sjá má virðist kvikmyndaheimurinn ekki alveg af baki dottin þrátt fyrir mikið að slökum myndum í fyrra og lítur allt út fyrir að það sé ekki enn búið að gera allt þegar kemur að hvíta tjaldinu. Ég vil líka þakka þeim sem hafa tjáð sig og minni á að sjálfsögðu er eingöngu um mína skoðun að ræða hér og er öllum velkomið að viðra sitt álit hér líka.